Now Online

Tuesday, 3 December 2019

கவிஞன்



சொல்லுக்கு உயிர் கொடுக்கும்
வித்தை கற்றவன் - அவன்
கல்லையும் கனிய வைக்கும்
சித்து பெற்றவன்.

உள்ளத்தை வெளிப்படுத்தி
உயர்ந்து நிற்பவன்- அவன்
உள்ளதைச் சொல்லுகின்ற
திடம் படைத்தவன்.

அழகையும் அறிவையும்
இரசித்து மகிழ்பவன்- தான்
இரசித்ததைப் பிறரையும்
இரசிக்க வைப்பவன்.

பிறர் துயரைத் தன் துயராய்க்
கண்டு உணர்பவன் - தான்
கண்டதெல்லாம் பிறரிடத்தில்
கொண்டு செல்பவன்.

நிலவில் கூட காதலியின்
நிழலைக் காண்பவன் - அந்த
நிழலைக் கூட காதலிக்கும்
அன்பு கொண்டவன்.

பிரிவில் கூட பிரியம் அவள் நலம் நினைப்பவன் - அந்த
பிரிவைக் கூட பரிவோடு
பார்க்க முயல்பவன்.

கனவில் கூட நினைவுலகில் நீந்துகின்றவன் - தான்
நினைத்ததெல்லாம் நனவாக்கும்
திறம் படைத்தவன்.

அறம் படைத்தவன் அவன்
தினம் படைப்பவன்
படைத்தவனின் படைக்கலனாய்த்
தினம் நிலைப்பவன்.

படைப்புகளால் அழியாமல்
நிலைத்து நிற்பவன்
வரம் பெற்றவன்,
அழியா வரம் பெற்றவன்.

     *கிராத்தூரான்*
*சுலீ. அனில் குமார்*


Monday, 2 December 2019

தொடங்கும் உறவுகள்



செடியொன்று மொட்டொன்றைத் தருவதைப் போன்று,
மொட்டொன்று மலராக விடர்வதைப் போன்று,
மலரொன்று காயாகத் திரிவதைப் போன்று,
காயொன்று பழமாகக் கனிவதைப் போன்று
தொடங்க வேண்டும் புதிதாக வாழ்க்கையில் உறவுகள்.

உரமிட்டு நீர் பாய்ச்ச வளரும் சில உறவுகள்,
நீர் மட்டும் விட்டுவர துளிர்க்கும் சில உறவுகள்,
நீரின்றி உரமின்றிச் செழிக்கும் பல உறவுகள்,
கருகாமல் முறியாமல் தொடரும் அந்த உறவுகள்,
வேர்விட்டு விழுதூன்றி நிலைக்கும் அந்த உறவுகள்.

நீர் வேண்டும் வேளையில் நீரூற்ற வேண்டும்
உரம் நாடும் போதினில் வளம் சேர்க்க வேண்டும்
நடுவதோடு நிற்காமல் தொடர் கவனம் வேண்டும்
தொடக்கமுடன் நிற்காமல் தொடர்ந்து செல்லவேண்டும்
தோட்டம் அது தோப்பாகக் காட்சியளிக்க வேண்டும்.

காண்போரின் கண்கள் அதைக் கண்டு மகிழவேண்டும்
அது போன்ற தோப்பாக மாற முனையவேண்டும்
தோப்புகளோ வனமாகும் காலம் வரவேண்டும்
வனம் நிறைந்த வளம் நிறைந்த வாழ்வு வாழ வேண்டும்
தொடங்கும் புது உறவுகள்...
தொடங்கும் புது உறவுகள்
இதை நினைவில் கொள்ளவேண்டும்.

*சுலீ. அனில் குமார்.*


Sunday, 1 December 2019

குளிர்மகளின் சேட்டை



மழைவந்தால் போதும் உடன் வந்துவிடுகிறாளே குளிர்மகளும்!
அழைக்காதபோதும்
இல்லங்கள்தோறும்
நுழைந்துவிடுகிறாளே
குளிர்மகளும்!
அடுக்கடுக்காய்க் கம்பளியால் போர்த்தியே தேகத்தைச் சிறைபடுத்தி வைத்தாலும் கட்டுக்காவலைமீறி
தேகந்தொட்டுத் தழுவிட கள்ளத்தனம் செய்து எப்படியோ வந்துவிடுகிறாளே குளிர்மகளும்!
கதகதப்புக்கும் தனக்குமிடையே நடக்கின்ற போர்களிலே தலைகுல்லாக்களும்
கையுறைகளும் காலுறைகளும் கம்பளிச்சட்டைகளும்
குளிர்காய மூட்டிவிடும் நெருப்புமென எத்தனை ஆயுதங்கள் தாக்கும்போதும் அனைத்தையும் தோற்கவைத்து வாகைசூடி வந்துவிடுகிறாளே குளிர்மகளும்!
கொட்டுகிற மழைநீரின் அணைப்புக்குள்ளே பூமிப்பந்து  அடைந்துக்கொள்ள தேகங்கள் யாவும் பனிப்பந்தாய் மாற
சில்லென்ற காற்றால் பனிப்பந்து தேகங்கள்  நிலைநிறுத்தும்தேராக மாற
செல்லக்குழந்தையின்
அடிகளைத் தாங்கும் பெற்றோராய்
இந்த குளிர்மகளின் தாக்குதலையும் தாங்கிக்கொள்கிறதே
மனதும்!

த.ஹேமாவதி
கோளூர்


உனக்கு நன்றி!



ஏரியெல்லாம் நிரம்பவைத்த மழையே நன்றி!
.....ஏழுவண்ண             மாலைசூட  வந்தாய் நன்றி!
பேரிரைச்சல் ஆறுகளில் கேட்க வைத்தாய்!
......பாய்ந்துவரும் கணைகளென சீறி வந்தாய்!
காரிகையர் குடைமறுத்து நனைய நனைய
......குளிரான மழைக்காற்று தழுவ தழுவ
கூரம்புகள் பாய்தல்போல் வீழும் மழையே!
.....கூன்நிலவை மறைத்துநீ பெய்க மழையே!

மீனினங்கள் துள்ளிடவே மழையே வந்தாய்!
......மாண்டிருந்த குளங்களெலாம்  நிரம்ப வைத்தாய்!
வானின்று வழங்கிடவே மழையே வந்தாய்!
.....வாழையடி வாழையென பெய்யும் மழையே!
நானின்று மகிழ்ந்தேனே உன்னால் மழையே!
.....தேனமுதாய் மண்ணெங்கும் விழுந்த மழையே!
வானுக்கு எனதுநன்றி! மழையே வாழ்க!
.....வாரிவாரி வானம்தரும் மழையே நன்றி!

த.ஹே
கோளூர்


காற்று மாசு

டெல்லியில்

காற்று மாசு
என்றார்கள்
டெல்லி நகரம் நரகம்
என்றார்கள் ...

வாழத் தகுதி இல்லை
என்றார்கள் ..
டெல்லி நகரம்
நரகம் என்றார்கள் ...

எப்படி வந்தது
இந்தக்காற்றுமாசு ..
எங்கிருந்து வந்தது
காற்றுமாசு ...

திடீரென்று
கூக்குரல்கள் ..
தினம் தினம் செய்தி
காற்று மாசு பற்றி ...

எப்படி நீக்குவது
காற்றுமாசு ..
என்றே நாமும்
நினைத்திருக்க ...

மாசில்லா வாகனம்
கண்டுபிடிக்க ..
மாற்று வழிகளை 
நாம் யோசிக்க ...

பட்டாசுகள் வெடிக்க
பல தடை விதிக்கலாமாவென..
மரம் நடவேண்டுமென ..
மழை வர வேண்டுமென..

மனமெல்லாம் தவித்தது.
தீர்வுக்காய்..
தீர்வு வந்ததாம்
ஆக்சிஜன்  குப்பியில்  ....

சொல்கின்றன
செய்திகள் பரபரப்பாய் ...
சென்னையிலும்
காற்று மாசாம் ...

'தனி ஒருவன்'
நினைவு வர
நீரும் காற்றும் காசு
ஆனது புரிய வர..

மாசுச் செய்தி
முன்னே வந்தது ..
ஆக்சிஜன் விற்பனை
பின்னே வந்தது ...

அறிதல் ஒன்றே நம்மை காக்கும் ..!
மரம் நடுதல் ஒன்றே தீர்வாகும் ...!
மரம் வளர்ப்பது ஒன்றே தீர்வாகும் ..!!

.............தெய்வானை .......................


காலங்கடந்த சூரியன்

பொன்னந்தி மாலை...
மஞ்சள்
வெயில் படர்ந்த மொட்டை மாடி.....!
நீ
நான்
நாம்....!
வழிந்திறங்கும் சோகம்
நிரம்பக்காத்திருக்கும் சுகம்
காலங்கடந்து வரலாம்
சூரியன்...!

*பொன்.இரவீந்திரன்*


Saturday, 30 November 2019

பொய்யற்ற நொடிகள்



கையறு நிலையிலே,கண்ணீர் துளிர்த்திட
உதடுகள் துடித்திட, இதயம் படபடத்திட
சென்று வருகிறேன் என்று நீ
சொன்ன அந்த நொடிகள்
சொல்லிவிட்டுச் சென்ற அந்தச் சில நொடிகள்
சற்றே திரும்பி என்னை விரும்பிப் பார்த்த நொடிகள்
மெய்யுருக்கிய நொடிகள்
பொய்யற்ற நொடிகள்.

கண்ணீரைக் காட்டாமல்
இழப்பினை உணர்த்தாமல்
வெறுமையை வெளிப்படுத்தாமல் 
சிறிது கூட வெறுக்காமல்
சென்றுவா என் செல்லமே
என்று சொல்லியே அனுப்பிவிட்டு
என்னையும் அறியாமல்
நான் அழுத நொடிகள்
இதயமே தொலைந்ததாய் நான் உணர்ந்த நொடிகள்
மெய்யுணர்த்திய நொடிகள்
பொய்யற்ற நொடிகள்.

*சுலீ. அனில் குமார்*


Friday, 29 November 2019

கவிஞர் வைரமுத்துவின் மருத்துவ கவிதை...


மருத்துவமுறையை
மாற்றுங்கள்...
டாக்டர்...
வாயைத்திற என்பீர்கள்!
வயிறு தெரியும்படி
வாய்திறப்போம்!
நாக்கைநீட்டு என்பீர்கள்!
கல்கத்தா காளியாய்
நாக்கை நீட்டுவோம்!
முதுகைத்திருப்பி
மூச்சிழு என்பீர்கள்!
அப்போதுதான்
உண்மையாய் சுவாசிப்போம்!
அவ்வளவுதான்!
அஞ்சேல்
என்று அருள்வாக்கு சொல்வீர்கள்!
வாசிக்கமுடியாத கையெழுத்தில்
வாயில்வராத பெயரெழுதி
காகிதங்கிழிப்பீர்கள்!
மூன்றுவேளை... என்னும்
தேசியகீதத்தை
இரண்டேவார்த்தையில்
பாடி முடிப்பீர்கள்!
போதாது டாக்டர்!
எங்கள்தேவை
இதில்லை டாக்டர்!
நோயாளி, பாமரன்!
சொல்லிக்கொடுங்கள்!
நோயாளி, மாணவன்!
கற்றுக்கொடுங்கள்!
வாய்வழி சுவாசிக்காதே!
காற்றை வடிகட்டும் ஏற்பாடு
வாயிலில்லையென்று
சொல்லுங்கள்!
சுவாசிக்கவும்
சூத்திரமுண்டு!
எத்துணை பாமரர்
இஃதறிவார்?
சுவாசிக்கப்படும் சுத்தக்காற்று
நுரையீரலின்
தரைதொடவேண்டும்!
தரையெங்கேதொடுகிறது?
தலைதானேதொடுகிறது!
சொல்லிக்கொடுங்கள்!
சாராயம் என்னும்
திரவத்தீயைத்தீண்டாதே!
கல்லீரல் எரிந்துவிடும்!
கல்லீரல் என்பது கழுதை!
பாரஞ்சுமக்கும்
படுத்தால் எழாது!
பயமுறுத்துங்கள்!
ஒருகால்வீக்கம்?
உடனேகவனி!
யானைக்காலின் அறிகுறி!
இருகால்வீக்கம்?
இப்போதேகவனி!
சிறுநீரகத்தில் சிக்கலிருக்கலாம்!
வாயிலென்ன
ஆறாதப்புண்ணா?
மார்பகப்பரப்பில்
கரையாதக்கட்டியா?
ஐம்பதுதொட்டதும்
பசியேயில்லையா?
சோதிக்கச்சொல்லுங்கள்!
அறியாத புற்றுநோய்
ஆனா ஆவன்னாவெழுதியிருக்கலாம்!
நோயாளியை
துக்கத்திலிருந்து
துரத்துங்கள் டாக்டர்!
நோயொன்றும் துக்கமல்ல!
அந்நியக்கசடு வெளியேற
உடம்புக்குள் நிகழும்
உள்நாட்டு யுத்தமது!
சர்க்கரையென்பது
வியாதியல்ல!
குறைபாடென்று கூறுங்கள்!
செரிக்காதவுணவும் எரிக்காதசக்தியு
ம்
சுடுகாட்டுத்தேரின் சக்கரங்களென்று
சொல்லுங்கள் டாக்டர்!
ஊமை ஜனங்களிவர்
உள்ளொளியற்றவர்!
பிணிவந்து இறப்பினும்
முனிவந்து இறந்ததாய் முணங்குவர்!
சொல்லிக்கொடுங்கள்!
யோகம் என்பது
வியாதி தீர்க்கும் வித்தையென்று
சொல்லுங்கள்!
உயிர்த்தீயை உருட்டியுருட்டி
நெற்றிப்பொட்டில் நிறுத்தச்சொல்லு
ங்கள்!
உணவுமுறை திருத்துங்கள்!
தட்டில்மிச்சம் வைக்காதே!
வயிற்றில்மிச்சம்வை!
பசியோடு உட்கார்!
பசியோடு எழுந்திரு!
சொல்லுங்கள் டாக்டர்!
அவிக்காத காய்களே
அமிர்தமென்று சொல்லுங்கள்!
பச்சையுணவுக்கு
பாடம் நடத்துங்கள்!
மருந்தையுணவாக்காதே!
உணவை மருந்தாக்கு!
மாத்திரைச்சிறைவிட்டு
மனிதனே வெளியேவா!
கோணாத ஒருவன்
கூனனானான்! ஏனாம்?
அவன் டப்பாவுணவுகளையே
உட்கொண்டதுதானாம்!
ஒருவனுக்கு
விஷப்பாம்பு கடித்தும்
விஷமில்லை! ஏனாம்?
அவன் உப்பில்லாவுணவுகளையே
உட்கொண்டதுதானாம்!
ஆரோக்கிய மனிதனுக்குத்தேவை
அரைகிராம் உப்புதானே!
மனிதா...
உப்பைக் கொட்டிக்கொட்டியே
உயிர் வளர்க்கிறாயே!
செடிகொடியா நீ?
சிந்திக்கச்சொல்லுங்கள்!
உண்மை இதுதான்!
மனிதனைத்தேடி மரணம்வருவதில்லை
!
மரணத்தைத்தேடியே மனிதன்
போகிறான்!
டாக்டர்...
எல்லாமனிதரையும்
இருகேள்விகேளுங்கள்!
"பொழுது
மலச்சிக்கலில்லாமல்
விடிகிறதா?
மனச்சிக்கலில்லாமல்
முடிகிறதா?"
-வைரமுத்து


Thursday, 28 November 2019

தொலைந்து போன உறவுகள்



பொறுமை என்பது இல்லாமல் போனதால்
சகிப்புத்தன்மை காணாமல் போனதால்
ஒற்றுமை என்பது வழிமாறிப் போனதால்
வேற்றுமை எண்ணம் தலைதூக்கிப் போனதால்
தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்,
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

விட்டுக் கொடுக்கும் உள்ளம் இல்லை
ஒத்துப் போகும் எண்ணம் இல்லை
மதித்து நடக்கும் பண்பும் இல்லை
மரியாதை கொடுக்கும் தன்மை இல்லை
தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்,
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

கொடுத்து வாங்கும் பழக்கம் இல்லை
எடுத்துச் செய்து முன் நிற்பதில்லை
உனக்கு நான் எனக்கு நீ என்பதும் இல்லை
உரிமையும் கடமையும் நினைவிலும் இல்லை
தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்,
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

குணத்தை மிதித்த பணத்தின் மதிப்பு
பிணத்தின் மீதும் சொல்வார் கணக்கு
இரணத்தை வருத்தும் சொல்லில் அம்பு
இல்லாமல் போனது உண்மை அன்பு
தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்,
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

*சுலீ. அனில் குமார்.*


வானம் வசப்படும்

*

உண்ணாது, உறங்காது, குடிக்காது, படுக்காது  படித்தல் மட்டும் எந்நாளும் போதாது.
அயராது, தளராது கலங்காது, மயங்காது  உழைத்தல் அதுவே நொடியும் வேண்டும்.

நிமிர்ந்த நடையும் நேர்கொண்ட பார்வையும் இருந்தால் மட்டும் என்றும் அது போதாது.
உயர்ந்த உள்ளமும் சிறந்த எண்ணமும் இருத்தல் எந்நாளும் எப்போதும் வேண்டும்.

அலங்காரம், ஆவேசம், ஆர்ப்பாட்டம், கூப்பாடு நிறைந்த பேச்சு இருந்தாலும் போதாது.
தேவைக்குப் பாய்ந்து வந்து
தேடிவந்தால் உடன் நின்று
ஓடி ஆடிச் செய்கின்ற செயலது வேண்டும்.

நல்லதை நினைத்து, நல்லதைச் செய்து,
நல்லோர் சொல் கேட்டு
நல்லோராய் வாழ்ந்தால்
வையகம் என்ன! வானம் என்ன!
விண்வெளி கூட உந்தன் வசப்படும்.
சூரியமண்டலம் பணிந்து நகர்ந்திடும்.

*சுலீ. அனில் குமார்*


Saturday, 23 November 2019

இது போதும் எனக்கு




அதிகாலை ஒலிகள்
ஐந்துமணிப் பறவைகள்
இருட்கதவுதட்டும் சூரியவிரல்
பள்ளியெழுச்சி பாடும்உன்
பாதக்கொலுசு
உன் கண்ணில் விழிக்கும்
என் கண்கள்

இதுபோதும் எனக்கு

தண்ணீர் போலொரு வெந்நீர்
சுகந்தம் பரப்பும் துவாலை
குளிப்பறைக்குள் குற்றாலம்
நான் குளிக்க நனையும் நீ

இதுபோதும் எனக்கு

வெளியே மழை
வேடிக்கை பார்க்க ஜன்னல்
ஒற்றை நாற்காலி
அதில் நீயும் நானும்

இதுபோதும் எனக்கு

குளத்தங்கரை
குளிக்கும் பறவைகள்
சிறகு உலர்த்தத்
தெறிக்கும் துளிகள்
முகம் துடைக்க உன் முந்தானை

இதுபோதும் எனக்கு

நிலா ஒழுகும் இரவு
திசை தொலைத்த காடு
ஒற்றையடிப்பாதை
உன்னோடு பொடிநடை

இதுபோதும் எனக்கு

மரங்கள் நடுங்கும் மார்கழி
ரத்தம் உறையும் குளிர்
உஷ்ணம் யாசிக்கும் உடல்
ஒற்றைப் போர்வை
பரஸ்பர வெப்பம்

இதுபோதும் எனக்கு

நிலாத் தட்டு
நட்சத்திரச் சோறு
கைகழுவக் கடல்
கைதுடைக்க மேகம்

கனவின் விழிப்பில்
கக்கத்தில் நீ

இதுபோதும் எனக்கு

தபோவனக் குடில்
தரைகோதும் மரங்கள்
நொண்டியடிக்கும் தென்றல்
ஆறோடும் ஓசை
வசதிக்கு ஊஞ்சல்
வாசிக்கக் காவியம்
பக்க அடையாளம் வைக்க
உன் கூந்தல் உதிர்க்கும் ஓரிரு பூ

இதுபோதும் எனக்கு

பூப்போன்ற சோறு
பொரிக்காத கீரை
காய்ந்த பழங்கள்
காய்கறிச் சாறு
பரிமாற நீ
பசியாற நாம்

இதுபோதும் எனக்கு

மூங்கில் தோட்டம்
மூலிகை வாசம்
பிரம்பு நாற்காலி
பிரபஞ்ச ஞானம்
நிறைந்த மௌனம்

நீ பாடும் கீதம்

இதுபோதும் எனக்கு

அதிராத சிரிப்பு
அனிச்சப்பேச்சு

உற்சாகப்பார்வை
உயிர்ப் பாராட்டு

நல்ல கவிதைமேல்
விழுந்து வழியும் உன்
ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர்

இருந்தால் போதும்
எதுவேண்டும் எனக்கு?

வைரமுத்து


கல்வியின் பயனே..



கல்வியின்  உண்மைப் பயனே
அக மகிழ்ச்சி பெறுவது தானே ..
அகம் மலர உதவத் தானே
கற்கிறோம் உணர்வோம் நாமே ...

ஓடி ஓடிக் கற்கிறோம் நாளும் ..
அறிவு மிகச் சேர்க்கிறோம் தினமும் ..
பயன் என்ன ..என்ன வென்பதை மறந்தும் ...போகிறோம்  நாமே...

தகவல் களஞ்சியமாக..
அறிவுக்களஞ்சியமாக ...
தட்டினால் அறிவு கொட்டும்
கணினியாக... இருக்கிறோம் நாமே  ...

எதற்கு இந்த ஓயா உழைப்பு..?
எப்போதும் பரபரப்பு..?
இவற்றால் ஆவதென்ன..?
எண்ணுவதும் இல்லை நாமே ...

செய்யும் வேலைகள் பலவும்..
செல்லாக் காசுக்கும் உதவா..
வேண்டாத வேலைகள்தான்..
எப்போது உணர்வோம் நாமே ...?

யாரோ சொல்கிறார்..இங்கே
எதற்கோ செய்கிறோம்..நாமே
பொன்னான நேரம் எல்லாம்
புலம்பலில் கழிக்கிறோம் நாமே ...

ஓய்வாக இருந்தது உண்டா ..?
ஒரு மலரை ரசித்தது உண்டா ..? 
அதன் அழகில் கரைந்தது உண்டா ..?
மனம் அதிலே மகிழ்ந்தது உண்டா ..?

ஒரு இசையை கேட்டது உண்டா ..?
கண்கள் மூடி ரசித்தது உண்டா ..?
துளித்துளியாய் இசை அதனை
அணுஅணுவாய்ப் பருகியது உண்டா ..?

சாலைவழி நடந்தது உண்டா ..?
சோலைகளை ரசித்தது உண்டா ..?
பரந்த பச்சை வயல் பார்த்தது உண்டா ..?
கண்கள் கொஞ்சம் குளிர்ந்தது உண்டா..?

நட்புகள் சூழப் பேசியது உண்டா ..?
வயிறு குலுங்கச் சிரித்து உண்டா ..?
உளறிக்கொட்டி விழித்ததும் உண்டா ..?
வெட்கம் கொண்டுத் தவித்தது உண்டா ..?

பின் என்ன வாழ்கிறாய் மனிதா ..?
எதில் இன்பம் காண்கிறாய் மனிதா ..?
எப்போதும் அறிவு சேர்த்து ..
என்ன செய்யப்போகிறாய் மனிதா ..?

அகம் குளிர இயற்கையை ரசிப்போம் ..
தோழமையோடு சேர்ந்து சிரிப்போம் ..
குழந்தைகள் போல் மனமும் கொள்வோம்
வாழ்க்கையை வாழ்ந்து பார்ப்போம் ...

                  தெய்வானை.


காவியக் காதல்



*மெய்யெழுத்தாய்* அவள்!
*உயிரெழுத்தாய்* அவன்!
விழிகளின் சங்கமத்தில் இருவரும் ஒன்றிட
*உயிர்மெய்* எழுத்தானார்கள்!
அவன் பேச்செல்லாம்
*மெல்லினம்* என
அவன் ரசித்தான்!
*இடையினமாய்* அவன் அவளிடம் எல்லைமீறுகையில்
*வல்லினமாய்* அவள் கடிந்துக் கொண்டாள்!
*பூப்பெயர்முன் மெல்லினம் மிகுதல்* போல
அவளின் பூவிரல்களை அவன்விரல்கள் பிடிக்கையில்  வெட்கம் அவளிடம் மிகுந்தது!
*சொல்பொருள்  பின்வருநிலையணியாய்*
இருவரும் அவரவர் பெயர்களை
மாற்றிமாற்றி திரும்பதிரும்ப
நாமகிழ சொல்லிசொல்லி இன்பங் கொண்டனர்!
*மொழிமாற்றுப் பொருள்கோளாய்*
இதயங்களை மாற்றிக் கொண்டனர்!
கண்களால் தொடங்கி *குறள்வெண்பா* போலிருந்த காதலை
*நிலைமண்டில ஆசிரியப்பாவாய்*
நீண்டு வளர்த்தார்கள்!
*எழுத்தாயிருந்த* இருவரும் *அசை* ந்து மனம்மாற
சீரான *சொல்லாகி*
*யாப்பாகி* *அணியாகி*
ஒருவருக்குள் ஒருவராய் இதயத்தே ஒன்றாகி அவள்அவனாய் அவன்அவளாய்
*திரிதல் புணர்ச்சி* ஆனார்கள்!இதனால் இருவரிடையே காதல் என்ற *பெருங்காப்பியம்* உருவானது! அழியாதது தமிழ்மொழி மட்டுமல்ல தங்கள் காதலும் என்பதை உணர்ந்துக் கொண்டார்கள்!

*த.ஹேமாவதி
*கோளூர்


Featured post

கவிஞன்

சொல்லுக்கு உயிர் கொடுக்கும் வித்தை கற்றவன் - அவன் கல்லையும் கனிய வைக்கும் சித்து பெற்றவன். உள்ளத்தை வெளிப்படுத்தி உயர்ந்து நிற்பவன்- அ...

POPULAR POSTS