Now Online

Saturday, 30 November 2019

பொய்யற்ற நொடிகள்



கையறு நிலையிலே,கண்ணீர் துளிர்த்திட
உதடுகள் துடித்திட, இதயம் படபடத்திட
சென்று வருகிறேன் என்று நீ
சொன்ன அந்த நொடிகள்
சொல்லிவிட்டுச் சென்ற அந்தச் சில நொடிகள்
சற்றே திரும்பி என்னை விரும்பிப் பார்த்த நொடிகள்
மெய்யுருக்கிய நொடிகள்
பொய்யற்ற நொடிகள்.

கண்ணீரைக் காட்டாமல்
இழப்பினை உணர்த்தாமல்
வெறுமையை வெளிப்படுத்தாமல் 
சிறிது கூட வெறுக்காமல்
சென்றுவா என் செல்லமே
என்று சொல்லியே அனுப்பிவிட்டு
என்னையும் அறியாமல்
நான் அழுத நொடிகள்
இதயமே தொலைந்ததாய் நான் உணர்ந்த நொடிகள்
மெய்யுணர்த்திய நொடிகள்
பொய்யற்ற நொடிகள்.

*சுலீ. அனில் குமார்*


Friday, 29 November 2019

கவிஞர் வைரமுத்துவின் மருத்துவ கவிதை...


மருத்துவமுறையை
மாற்றுங்கள்...
டாக்டர்...
வாயைத்திற என்பீர்கள்!
வயிறு தெரியும்படி
வாய்திறப்போம்!
நாக்கைநீட்டு என்பீர்கள்!
கல்கத்தா காளியாய்
நாக்கை நீட்டுவோம்!
முதுகைத்திருப்பி
மூச்சிழு என்பீர்கள்!
அப்போதுதான்
உண்மையாய் சுவாசிப்போம்!
அவ்வளவுதான்!
அஞ்சேல்
என்று அருள்வாக்கு சொல்வீர்கள்!
வாசிக்கமுடியாத கையெழுத்தில்
வாயில்வராத பெயரெழுதி
காகிதங்கிழிப்பீர்கள்!
மூன்றுவேளை... என்னும்
தேசியகீதத்தை
இரண்டேவார்த்தையில்
பாடி முடிப்பீர்கள்!
போதாது டாக்டர்!
எங்கள்தேவை
இதில்லை டாக்டர்!
நோயாளி, பாமரன்!
சொல்லிக்கொடுங்கள்!
நோயாளி, மாணவன்!
கற்றுக்கொடுங்கள்!
வாய்வழி சுவாசிக்காதே!
காற்றை வடிகட்டும் ஏற்பாடு
வாயிலில்லையென்று
சொல்லுங்கள்!
சுவாசிக்கவும்
சூத்திரமுண்டு!
எத்துணை பாமரர்
இஃதறிவார்?
சுவாசிக்கப்படும் சுத்தக்காற்று
நுரையீரலின்
தரைதொடவேண்டும்!
தரையெங்கேதொடுகிறது?
தலைதானேதொடுகிறது!
சொல்லிக்கொடுங்கள்!
சாராயம் என்னும்
திரவத்தீயைத்தீண்டாதே!
கல்லீரல் எரிந்துவிடும்!
கல்லீரல் என்பது கழுதை!
பாரஞ்சுமக்கும்
படுத்தால் எழாது!
பயமுறுத்துங்கள்!
ஒருகால்வீக்கம்?
உடனேகவனி!
யானைக்காலின் அறிகுறி!
இருகால்வீக்கம்?
இப்போதேகவனி!
சிறுநீரகத்தில் சிக்கலிருக்கலாம்!
வாயிலென்ன
ஆறாதப்புண்ணா?
மார்பகப்பரப்பில்
கரையாதக்கட்டியா?
ஐம்பதுதொட்டதும்
பசியேயில்லையா?
சோதிக்கச்சொல்லுங்கள்!
அறியாத புற்றுநோய்
ஆனா ஆவன்னாவெழுதியிருக்கலாம்!
நோயாளியை
துக்கத்திலிருந்து
துரத்துங்கள் டாக்டர்!
நோயொன்றும் துக்கமல்ல!
அந்நியக்கசடு வெளியேற
உடம்புக்குள் நிகழும்
உள்நாட்டு யுத்தமது!
சர்க்கரையென்பது
வியாதியல்ல!
குறைபாடென்று கூறுங்கள்!
செரிக்காதவுணவும் எரிக்காதசக்தியு
ம்
சுடுகாட்டுத்தேரின் சக்கரங்களென்று
சொல்லுங்கள் டாக்டர்!
ஊமை ஜனங்களிவர்
உள்ளொளியற்றவர்!
பிணிவந்து இறப்பினும்
முனிவந்து இறந்ததாய் முணங்குவர்!
சொல்லிக்கொடுங்கள்!
யோகம் என்பது
வியாதி தீர்க்கும் வித்தையென்று
சொல்லுங்கள்!
உயிர்த்தீயை உருட்டியுருட்டி
நெற்றிப்பொட்டில் நிறுத்தச்சொல்லு
ங்கள்!
உணவுமுறை திருத்துங்கள்!
தட்டில்மிச்சம் வைக்காதே!
வயிற்றில்மிச்சம்வை!
பசியோடு உட்கார்!
பசியோடு எழுந்திரு!
சொல்லுங்கள் டாக்டர்!
அவிக்காத காய்களே
அமிர்தமென்று சொல்லுங்கள்!
பச்சையுணவுக்கு
பாடம் நடத்துங்கள்!
மருந்தையுணவாக்காதே!
உணவை மருந்தாக்கு!
மாத்திரைச்சிறைவிட்டு
மனிதனே வெளியேவா!
கோணாத ஒருவன்
கூனனானான்! ஏனாம்?
அவன் டப்பாவுணவுகளையே
உட்கொண்டதுதானாம்!
ஒருவனுக்கு
விஷப்பாம்பு கடித்தும்
விஷமில்லை! ஏனாம்?
அவன் உப்பில்லாவுணவுகளையே
உட்கொண்டதுதானாம்!
ஆரோக்கிய மனிதனுக்குத்தேவை
அரைகிராம் உப்புதானே!
மனிதா...
உப்பைக் கொட்டிக்கொட்டியே
உயிர் வளர்க்கிறாயே!
செடிகொடியா நீ?
சிந்திக்கச்சொல்லுங்கள்!
உண்மை இதுதான்!
மனிதனைத்தேடி மரணம்வருவதில்லை
!
மரணத்தைத்தேடியே மனிதன்
போகிறான்!
டாக்டர்...
எல்லாமனிதரையும்
இருகேள்விகேளுங்கள்!
"பொழுது
மலச்சிக்கலில்லாமல்
விடிகிறதா?
மனச்சிக்கலில்லாமல்
முடிகிறதா?"
-வைரமுத்து


Thursday, 28 November 2019

தொலைந்து போன உறவுகள்



பொறுமை என்பது இல்லாமல் போனதால்
சகிப்புத்தன்மை காணாமல் போனதால்
ஒற்றுமை என்பது வழிமாறிப் போனதால்
வேற்றுமை எண்ணம் தலைதூக்கிப் போனதால்
தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்,
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

விட்டுக் கொடுக்கும் உள்ளம் இல்லை
ஒத்துப் போகும் எண்ணம் இல்லை
மதித்து நடக்கும் பண்பும் இல்லை
மரியாதை கொடுக்கும் தன்மை இல்லை
தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்,
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

கொடுத்து வாங்கும் பழக்கம் இல்லை
எடுத்துச் செய்து முன் நிற்பதில்லை
உனக்கு நான் எனக்கு நீ என்பதும் இல்லை
உரிமையும் கடமையும் நினைவிலும் இல்லை
தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்,
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

குணத்தை மிதித்த பணத்தின் மதிப்பு
பிணத்தின் மீதும் சொல்வார் கணக்கு
இரணத்தை வருத்தும் சொல்லில் அம்பு
இல்லாமல் போனது உண்மை அன்பு
தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்,
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

தொலைவாய்ப் போனது உறவுகள்
தொலைந்து போனது உறவுகள்.

*சுலீ. அனில் குமார்.*


வானம் வசப்படும்

*

உண்ணாது, உறங்காது, குடிக்காது, படுக்காது  படித்தல் மட்டும் எந்நாளும் போதாது.
அயராது, தளராது கலங்காது, மயங்காது  உழைத்தல் அதுவே நொடியும் வேண்டும்.

நிமிர்ந்த நடையும் நேர்கொண்ட பார்வையும் இருந்தால் மட்டும் என்றும் அது போதாது.
உயர்ந்த உள்ளமும் சிறந்த எண்ணமும் இருத்தல் எந்நாளும் எப்போதும் வேண்டும்.

அலங்காரம், ஆவேசம், ஆர்ப்பாட்டம், கூப்பாடு நிறைந்த பேச்சு இருந்தாலும் போதாது.
தேவைக்குப் பாய்ந்து வந்து
தேடிவந்தால் உடன் நின்று
ஓடி ஆடிச் செய்கின்ற செயலது வேண்டும்.

நல்லதை நினைத்து, நல்லதைச் செய்து,
நல்லோர் சொல் கேட்டு
நல்லோராய் வாழ்ந்தால்
வையகம் என்ன! வானம் என்ன!
விண்வெளி கூட உந்தன் வசப்படும்.
சூரியமண்டலம் பணிந்து நகர்ந்திடும்.

*சுலீ. அனில் குமார்*


Saturday, 23 November 2019

இது போதும் எனக்கு




அதிகாலை ஒலிகள்
ஐந்துமணிப் பறவைகள்
இருட்கதவுதட்டும் சூரியவிரல்
பள்ளியெழுச்சி பாடும்உன்
பாதக்கொலுசு
உன் கண்ணில் விழிக்கும்
என் கண்கள்

இதுபோதும் எனக்கு

தண்ணீர் போலொரு வெந்நீர்
சுகந்தம் பரப்பும் துவாலை
குளிப்பறைக்குள் குற்றாலம்
நான் குளிக்க நனையும் நீ

இதுபோதும் எனக்கு

வெளியே மழை
வேடிக்கை பார்க்க ஜன்னல்
ஒற்றை நாற்காலி
அதில் நீயும் நானும்

இதுபோதும் எனக்கு

குளத்தங்கரை
குளிக்கும் பறவைகள்
சிறகு உலர்த்தத்
தெறிக்கும் துளிகள்
முகம் துடைக்க உன் முந்தானை

இதுபோதும் எனக்கு

நிலா ஒழுகும் இரவு
திசை தொலைத்த காடு
ஒற்றையடிப்பாதை
உன்னோடு பொடிநடை

இதுபோதும் எனக்கு

மரங்கள் நடுங்கும் மார்கழி
ரத்தம் உறையும் குளிர்
உஷ்ணம் யாசிக்கும் உடல்
ஒற்றைப் போர்வை
பரஸ்பர வெப்பம்

இதுபோதும் எனக்கு

நிலாத் தட்டு
நட்சத்திரச் சோறு
கைகழுவக் கடல்
கைதுடைக்க மேகம்

கனவின் விழிப்பில்
கக்கத்தில் நீ

இதுபோதும் எனக்கு

தபோவனக் குடில்
தரைகோதும் மரங்கள்
நொண்டியடிக்கும் தென்றல்
ஆறோடும் ஓசை
வசதிக்கு ஊஞ்சல்
வாசிக்கக் காவியம்
பக்க அடையாளம் வைக்க
உன் கூந்தல் உதிர்க்கும் ஓரிரு பூ

இதுபோதும் எனக்கு

பூப்போன்ற சோறு
பொரிக்காத கீரை
காய்ந்த பழங்கள்
காய்கறிச் சாறு
பரிமாற நீ
பசியாற நாம்

இதுபோதும் எனக்கு

மூங்கில் தோட்டம்
மூலிகை வாசம்
பிரம்பு நாற்காலி
பிரபஞ்ச ஞானம்
நிறைந்த மௌனம்

நீ பாடும் கீதம்

இதுபோதும் எனக்கு

அதிராத சிரிப்பு
அனிச்சப்பேச்சு

உற்சாகப்பார்வை
உயிர்ப் பாராட்டு

நல்ல கவிதைமேல்
விழுந்து வழியும் உன்
ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர்

இருந்தால் போதும்
எதுவேண்டும் எனக்கு?

வைரமுத்து


கல்வியின் பயனே..



கல்வியின்  உண்மைப் பயனே
அக மகிழ்ச்சி பெறுவது தானே ..
அகம் மலர உதவத் தானே
கற்கிறோம் உணர்வோம் நாமே ...

ஓடி ஓடிக் கற்கிறோம் நாளும் ..
அறிவு மிகச் சேர்க்கிறோம் தினமும் ..
பயன் என்ன ..என்ன வென்பதை மறந்தும் ...போகிறோம்  நாமே...

தகவல் களஞ்சியமாக..
அறிவுக்களஞ்சியமாக ...
தட்டினால் அறிவு கொட்டும்
கணினியாக... இருக்கிறோம் நாமே  ...

எதற்கு இந்த ஓயா உழைப்பு..?
எப்போதும் பரபரப்பு..?
இவற்றால் ஆவதென்ன..?
எண்ணுவதும் இல்லை நாமே ...

செய்யும் வேலைகள் பலவும்..
செல்லாக் காசுக்கும் உதவா..
வேண்டாத வேலைகள்தான்..
எப்போது உணர்வோம் நாமே ...?

யாரோ சொல்கிறார்..இங்கே
எதற்கோ செய்கிறோம்..நாமே
பொன்னான நேரம் எல்லாம்
புலம்பலில் கழிக்கிறோம் நாமே ...

ஓய்வாக இருந்தது உண்டா ..?
ஒரு மலரை ரசித்தது உண்டா ..? 
அதன் அழகில் கரைந்தது உண்டா ..?
மனம் அதிலே மகிழ்ந்தது உண்டா ..?

ஒரு இசையை கேட்டது உண்டா ..?
கண்கள் மூடி ரசித்தது உண்டா ..?
துளித்துளியாய் இசை அதனை
அணுஅணுவாய்ப் பருகியது உண்டா ..?

சாலைவழி நடந்தது உண்டா ..?
சோலைகளை ரசித்தது உண்டா ..?
பரந்த பச்சை வயல் பார்த்தது உண்டா ..?
கண்கள் கொஞ்சம் குளிர்ந்தது உண்டா..?

நட்புகள் சூழப் பேசியது உண்டா ..?
வயிறு குலுங்கச் சிரித்து உண்டா ..?
உளறிக்கொட்டி விழித்ததும் உண்டா ..?
வெட்கம் கொண்டுத் தவித்தது உண்டா ..?

பின் என்ன வாழ்கிறாய் மனிதா ..?
எதில் இன்பம் காண்கிறாய் மனிதா ..?
எப்போதும் அறிவு சேர்த்து ..
என்ன செய்யப்போகிறாய் மனிதா ..?

அகம் குளிர இயற்கையை ரசிப்போம் ..
தோழமையோடு சேர்ந்து சிரிப்போம் ..
குழந்தைகள் போல் மனமும் கொள்வோம்
வாழ்க்கையை வாழ்ந்து பார்ப்போம் ...

                  தெய்வானை.


காவியக் காதல்



*மெய்யெழுத்தாய்* அவள்!
*உயிரெழுத்தாய்* அவன்!
விழிகளின் சங்கமத்தில் இருவரும் ஒன்றிட
*உயிர்மெய்* எழுத்தானார்கள்!
அவன் பேச்செல்லாம்
*மெல்லினம்* என
அவன் ரசித்தான்!
*இடையினமாய்* அவன் அவளிடம் எல்லைமீறுகையில்
*வல்லினமாய்* அவள் கடிந்துக் கொண்டாள்!
*பூப்பெயர்முன் மெல்லினம் மிகுதல்* போல
அவளின் பூவிரல்களை அவன்விரல்கள் பிடிக்கையில்  வெட்கம் அவளிடம் மிகுந்தது!
*சொல்பொருள்  பின்வருநிலையணியாய்*
இருவரும் அவரவர் பெயர்களை
மாற்றிமாற்றி திரும்பதிரும்ப
நாமகிழ சொல்லிசொல்லி இன்பங் கொண்டனர்!
*மொழிமாற்றுப் பொருள்கோளாய்*
இதயங்களை மாற்றிக் கொண்டனர்!
கண்களால் தொடங்கி *குறள்வெண்பா* போலிருந்த காதலை
*நிலைமண்டில ஆசிரியப்பாவாய்*
நீண்டு வளர்த்தார்கள்!
*எழுத்தாயிருந்த* இருவரும் *அசை* ந்து மனம்மாற
சீரான *சொல்லாகி*
*யாப்பாகி* *அணியாகி*
ஒருவருக்குள் ஒருவராய் இதயத்தே ஒன்றாகி அவள்அவனாய் அவன்அவளாய்
*திரிதல் புணர்ச்சி* ஆனார்கள்!இதனால் இருவரிடையே காதல் என்ற *பெருங்காப்பியம்* உருவானது! அழியாதது தமிழ்மொழி மட்டுமல்ல தங்கள் காதலும் என்பதை உணர்ந்துக் கொண்டார்கள்!

*த.ஹேமாவதி
*கோளூர்


அச்சம் தவிர்



நேரிய பாதையில்
நாளும் செல்கையில் மோதிடும் தடைபல
கண்டாலும் மனமே அச்சம் தவிர்!

தான்கொண்ட கருத்தை
கூறிடும்போது
ஓங்கியே எதிர்க்குரல் வந்தாலும் மனமே அச்சம் தவிர்!

மாபெரும் தவறுகள் செய்திடும் மனிதன் ஆள்பலம் பணபலம்
கொண்டிருந்தாலும்
தட்டிக்கேட்க தயங்காதே மனமே அச்சம் தவிர்!

அநீதிஇழைத்தவன் மூவேந்தருள் ஒருவனெனத் தெரிந்தும் எதிர்த்து வழக்காடிய கண்ணகியைப் போல் மனமே நீதியை நிலைநாட்ட அச்சம் தவிர்!

போதையின் பாதையில் மனிதனை இழுக்கும் மதுபானக்கடைகள்
அரசுடைமை ஆனாலும் மனமே எதிர்த்து நின்று இழுத்துமூடவேண்டாமா?அச்சம் தவிர்!

தமிழைப் பேசு! தமிழில் கல்விபயில்!தமிழில் பெயரிடு!
பாரதியைப் படி!
குறள்வழி நடைபோடு!பிறகென்ன எதையும் தாங்கும்வல்லவன் ஆவாய்!மனமே அச்சம் தவிர்!

நெகிழியைப் புறக்கணி!
மரங்களை அதிகம் நடு!
இயற்கையை நேசி!
உலகம் பாதுகாப்பாகும்.மனமே அச்சம் தவிர்!

புகையும் மதுவும் தூரவிரட்டு!
இல்லற தர்மம் கடைப்பிடித்தொழுகு!
தீராநோய் வருமோ உயிர்நீங்குமோ என்ற அச்சம் தவிர்!

ஔவையின் ஆத்திச்சூடியைப் பயில்!
பாரதியின் புதிய ஆத்திச்சூடியைப் பழகு!
எதற்கும் எங்கும் எவருக்கும் பயப்படத்தேவை வராது.மனமே அச்சம் தவிர்!

த.ஹேமாவதி
கோளூர்


கொடுத்துவைத்தவர்கள்



கள்ளம் இல்லா
பிள்ளை அன்பைப்
பெறக் கொடுத்து
வைத்தவர்கள்..நாம் .  ஆசிரியர்கள்....

குழந்தை ஒன்றோடு
கொஞ்சும் போது
குழந்தையாகிப்
போகிறோம் நாம் ..பெரியவர்கள்

வளர்ந்தாலும்
வயது கடந்தாலும்
சுற்றிலும் பிள்ளைகள்
சுறுசுறுப்பாய் நாம்.. ஆசிரியர்கள்

குற்றங்களை
மறந்து விடும்
தெய்வங்களின்
அருகிலேயே நாம்...ஆசிரியர்கள் ...

எப்போதும்
அறிவு வளர்க்க ..
கொடுத்துச்சிறக்க ..
முடிந்தவர்கள் நாம் ஆசிரியர்கள் ...

கண்ட குறை
திருத்திச் சரிப்படுத்த
அதிகாரம் மிகப்
பெற்றவர்கள் நாம் ஆசிரியர்கள்...

பெற்றோருக்கும்
பெற்றோராய்
உற்றவர்க்கும் மேலதிக
உரிமை பெற்றவர்கள் நாம் ஆசிரியர்கள்..

இளமை என்றும்
மாறாமல்  சுற்றும்
இளமைத் துள்ளலோடு
முதுமையிலும்  நாம் ஆசிரியர்கள் ....

எத்தனைக்கவலைகள்
இருந்தாலும்
சேட்டைகள் கண்டு
இளகிவிடும் நாம் ...ஆசிரியர்கள் ..

தினம் தினம்
சிரிக்க வழியுண்டு ...
புதுப்புது செய்திகள்
பல உண்டு ...
எத்தனைச் சிரமங்கள்
இருந்தாலும் ...
ஆசிரியப் பணிக்குச்
சிறப்புண்டு ....
ஆத்ம திருப்தி அதில் உண்டு .....
ஆசிரியருக்குத் தனியிடமுண்டு ...
ஆம்... ஆசிரியர்க்கு உலகில்
தனி இடம் உண்டு .....

         தெய்வானை.
       


தஞ்சை பெரியகோவில்



ஏர்முனையால்
வயல்களிலே
நெல்லோவியம்
தீட்டும் உழவர்கள்
நிறைந்த தஞ்சையில்
எழுதுகோல் முனையால்
பனையோலைகளிலே
சொல்லோவியம்
தீட்டிய புலவர்கள் மத்தியிலே
உளிமுனையால்
பாறாங்கல்லிலே
கல்லோவியம் தீட்டியவன் இராஜராஜசோழன்!
காலங்கள் கடந்தாலும்
கம்பீரம் கடக்காமல்
இன்னும் நிமிர்ந்தே
நிற்கிறது!
தஞ்சை பெரியகோவில்

த.ஹேமாவதி
கோளூர்


Tuesday, 19 November 2019

பச்சைக்கிளி



கிள்ளை மொழி பேசி நீ உள்ளம் கொள்ளை கொள்கிறாய்
ஐயோ பாவம் என்று சொல்லவும் வைக்கிறாய்.

என்னே அழகென்று வியக்கவும் வைக்கிறாய்
அழகே ஆபத்தென்று உணரவும் வைக்கிறாய்.

கூட்டமாய்ப் பறக்கையிலே மனம் கவர்ந்து செல்கிறாய்
கூடிவாழ்தல் அழகு என்று புரியவும் வைக்கிறாய்.

ஆசை ஆசையாய்ப் பிடித்து வந்து வீட்டிலே வைக்கிறார்
உன் வலியைப் பார்க்காமல் இறக்கையை உடைக்கிறார்.

நீ பேசும் அழகினையே இரசிக்கவும் செய்கிறார்
நீ பேச உன் நாவை வருத்தவும் செய்கிறார்.

கூண்டுக்குள் அடைத்து உந்தன் சுதந்திரம் பறிக்கிறார்
அடிமையான உன்னிடம் எதிர்காலம் கேட்கிறார்.

வேளைக்கு வேளை நல் உணவதை அளிக்கிறார்
உழைத்து வாழ்ந்த உன்னை சோம்பேறியாக்கி நிற்கிறார்.

இலவசத்தில் மயங்கிவிட்ட இனியவளே நீ கூட
மனிதரைப் போல் சுயமதிப்பை இழந்துவிட்டு தவிக்கிறாய்.

என்னே அழகென்று வியக்கவும் வைக்கிறாய்
ஐயோ பாவம் என்று சொல்லவும் வைக்கிறாய்.

*சுலீ. அனில் குமார்.*


Monday, 18 November 2019

முகமூடிகள்



பொய்த்தரை மீதிலே கால்வைத்த
ஆனையின் நிலையே இங்கு
பொய்முகங் காட்டும் மனிதரின்
செயலால் பிறர் பெறும் அனுபவம்!
நிறம்விட்டு நிறம்மாறும் பச்சோந்தி போல இங்கு நொடிக்கொருமுறை
முகத்திற்கு மூடிகள் போடும் மனிதர்கள் ஏராளம்!
பாசத்தைக் காட்டும் விழிகளுக்குப் பின்னே
பாதகம் மறைந்திருக்கலாம்!
புன்முறுவல் என்பது ஆளைமயக்கும் வாசமற்ற காகிதப்பூவாகவும்
இருக்கலாம்!
உள்ளத்தில் ஒன்றாகவும் உதட்டில் வேறாகவும் வார்த்தைகள் பிறக்கலாம்!அதைக் கேட்பவர் உள்ளமோ மெய்யெனநம்பி ஆனந்தக் கூத்தாடலாம்!
பசுத்தோல் போர்த்திய புலிகளை நேரிலும் காணலாம்!
யாவரும் மனிதரே
யாவரும் கேளிரே
என்றெண்ணியே
வாழ்வின் ஓட்டத்தில் நீந்துகையில் எச்சரிக்கை தேவை!
தொலைவில் மீன்முகம் காட்டி
நெருங்குகையில்
முதலைமுகம் காட்டும் மனிதரே
இங்கு அதிகம்பேர்!
இதை உணர்ந்து
வாழ்க்கையை நடத்து!
ஒருபோதும் உன்முகத்திற்கு முகமூடியால் வேடமிட்டுக் கபடநாடகம் ஆடாதே!

த.ஹேமாவதி
கோளூர்


Sunday, 17 November 2019

பூவுலகின் பேரழகி



காதலியே காதலியே

நீ
என்னை கடலில்
தூக்கிப் போட்டாலும்
உன் காதலில் தான்
நான் மிதப்பேன்

என்னோடு நீ பயணம்
செய்யலாம்
கழற்றி விட மாட்டேன்

Fair ரான லவ்லி யான உன்
முகத்தில் இருந்துதான்
Fair and lovely க்கு
மூலப்பொருள் எடுக்கப்படுகிறது.

நீ சூடும் போதுதான்
அது மல்லிகை
பிறகு அதன் பெயரோ
மூலிகை

நீ வெண்மதி
உன்னால்
எனக்கு
இல்லை நிம்மதி

நீ
மட்டும்
சம்மதி
அப்போதுதான்
மகிழும் என்மதி

எனக்கு மிகவும்
பிடித்த மதம்
உன் சம்மதம்

எனக்குப் பிடிக்காத
தோஷம்
உணக்குப் பிடிக்கும்
ஜலதோஷம்

கவிஞர் புதுவைக் குமார்


விடிவு கிடைக்காத விரக்தியோ?

நேற்று வரை நீ
நிலைகொண்டிருந்த
கடற்கரை என் இதயத்தில்
கவிபாடியபடி இருந்தது!
ஒவ்வொரு முறையும்
நீ கரைத்தொட்டு திரும்புகையில் .......
விட்டுச்செல்லவதாய்
நினைத்து மெதுமெதுவாய்
ஈர்த்துக் கொள்ளும்
அலையின் நுரைகளில் உன்
தாய்மையல்லவோ
பதிவுசெய்யப்படது!  மணலின்
கரைதனில் நீ
விட்டுச்செல்லும்
வசீகர கிளிஞ்சல்கள்
உன்னால் எனக்கு
உவகையாய் அளிக்கப்பட்ட
சுங்கவரியோ என வியப்பேன்!
ஓம் காரத்தை
உள்ளடக்கும் வித்தையை
உனக்கு கற்றுத்தந்த
உத்தம ஆசிரியர் யாரோ? என ஆச்சரியமாய் மனதுக்குள் கேட்டபேன்!
உன்னைக்காணுந்தோரும்
குழந்தையாய் சிரித்த
குதூகல காலங்கள் நீர்க்
குமிழாய் மாறிப்போன
சோகம் அறிவாயோ நீ?
உப்புக்கரித்த போதும்
உவகையுடன் உன்னை
வாரிக்குடித்திருக்கிறேன்
வரும்நேரமெல்லாம்....!
ஆனால் இன்றோ......
கால்நனைக்கும் எண்ணம்
சிறிதுமின்றி
கலங்கியபடி பரிதவித்து நோக்குகிறேன்!
எத்தனையாய் மாசுகள்
அதை உன்னில் கரைக்கும்
அரக்கமனங் கொண்ட
கீழோரின் திருட்டுநினைவுகள்!
கிளைபரப்பிய
விஷச்செடியாய்
வேறூன்றி போயிற்றே!
இதைத்தான் ஆதங்கமாய்
கொட்டித்தீர்க்க
ஓடிவந்து கரையில் விழுகிறாயோ?
விடிவு கிடைக்காத
விரக்தியில் நீயே
வீணே திரும்புகிறாயோ?
🌹🌹வத்சலா🌹🌹


Friday, 15 November 2019

என் குழந்தைகள் வளர்ந்து விட்டனர் நான் தனிமையில் நின்றுவிட்டேன்!!

*என் குழந்தைகள் வளர்ந்து விட்டனர்*
*நான் தனிமையில்* *நின்றுவிட்டேன்!!*

விரித்த படுக்கை விரிப்பில்
கசங்கல் இல்லை இப்போது..

அங்கும் இங்கும் சிதறிக்கிடக்கும்
துணிகளும் இல்லை இப்போது..

ரிமோட்டுக்கான சண்டை
ஏதும் இல்லை இப்போது..

புதிய புதிய உணவுகேட்டு
ஆர்பட்டமும் இல்லை இப்போது..

*என் குழந்தைகள் வளர்ந்து விட்டனர்*
*நான் தனிமையில் நின்றுவிட்டேன்*!!

காலையில்
எழுந்ததும்
உள்ள  பரபரப்பு
நேரம்
இல்லை இப்போது..

வீடே பெரிதாய் விசாலமாய்
தோன்றுது இப்போது..

ஆனாலும் எந்த அறையிலும்
உயிரோட்டம் இல்லை இப்போது..

நகர்த்தினாலும் நகர மறுக்குது
நேரம் இப்போது..

குழந்தைப் பருவ நினைவு
படமாய் சுவரில் தொங்குது இப்போது..

*என் குழந்தைகள் வளர்ந்து விட்டனர்*
*நான் தனிமையில்* *நின்றுவிட்டேன்*!!

முதுகில் சாய்ந்து யாரும் கழுத்தை
கட்டுவதில்லை இப்போது..

குதிரை ஏறி சவாரி செய்ய
முதுகை வளைக்கும் வேலை
இல்லை இப்போது..

உணவு ஊட்ட நிலாவும்
வேண்டியதில்லை இப்போது..

உணவு ஊட்டியபின் மனதில்
தோன்றும் ஆனந்தமும்
இல்லை இப்போது..

தினமும் வரும் விவாத
விளக்கத்திற்கு
வாய்ப்பில்லை இப்போது..

போடும் சண்டையை
விலக்கிடும் ஆனந்தமும்
இல்லை இப்போது..

மகிழ்ச்சியில் கிடைக்கும்
அன்பு முத்தமும்
இங்கே இல்லை இப்போது..

*என் குழந்தைகள் வளர்ந்து விட்டனர்*
நான் தனிமையில் நின்றுவிட்டேன்!!

*கண் இமைப்பதற்குள்*
*வாழ்வின்* *பொற்காலம்*
*ஓடித்தான் போனது*..

அழகான அந்த வசந்தம்
எப்போது கரைந்ததோ?..

மழலை மொழியில்
வழிந்த ஆனந்தம்
நொடிச் சிரிப்பும் அழுகையும்
முதுகில் தட்டித் தந்து
மடியில் கிடத்தி தோளில்
சாய்த்து தாலாட்டு பாடி
தூங்கச் செய்து அடிக்கடி
விழித்து கலைந்த போர்வை
சீராய் போர்த்திய காலமும்
நிலைமையும் இல்லை இப்போது..

படுக்கும் கட்டிலும் விசாலமாய்
தோன்றுது இப்போது..

அன்புக் குழந்தைகளின்
இனிய குழந்தைப் பருவம்
எங்கோ தொலைந்து விட்டது..

பள்ளிக்கு
அழைத்துச் சென்ற வருடங்களை
நினைக்காத
நாளில்லை..
*என் குழந்தைகள் வளர்ந்து விட்டனர்*
நான் தனிமையில் நின்றுவிட்டேன்!!

தன் காலுறையை எவரும்
அங்கும் இங்குமாய்
எறிவதில்லை இப்போது..

நாற்காலிக்கு போட்டி அப்போது ஆனால் அவை      அசைவின்றி..ஆளில்லா
வீடுபோல் நிற்கிறது..

குளியலறையும் ஈரமில்லாமல்
உலர்ந்து கிடக்கிறது இப்போது..

சமையலறையோ அமைதி
மண்டிக் கிடக்கிறது இப்போது..

காலை மாலை தவறாமல்
உடல்நலம் பற்றி
அலைபேசியில் விசாரிப்பு
*நான் ஓய்வுடன் நலம் பேண*
ஆயிரம் அறிவுரை
தருகிறார்கள் இப்போது..

அன்று நான் அவர்களின்
சண்டை விலக்கி வைத்தேன்

இன்று அவர்கள் எனக்கு
அறிவுரை சொல்கிறார்கள்.

*நான் குழந்தையாகி*
*விட்டதை*
*உணர்கிறேன்* *இப்போது*..

என் குழந்தைகள் வளர்ந்து விட்டனர்
நான் தனிமையில் நின்றுவிட்டேன்!!

*யாரோ  ஒருவர் எழுதியது! இன்று இவை எனக்கு ..! நாளை இவை உங்களுக்கு நினைவில்
வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

வாழ்க வளமுடன்!

படித்ததில் உணர்ந்தது!


Featured post

கல் தூக்கும் கண்ணே- கிராத்தூரான்

கண் கொள்ளாக் காட்சியொன்றைக் காண வைத்த கண்ணே கண் நிறைந்து மனம் மகிழ்ந்தேன் உன் செயலைக் கண்டே. தும்பியிடம் கல் தூக்கச் சொன்ன நாட்கள் நினைவி...

POPULAR POSTS